Portugal met de camper, een absolute aanrader!

Het noorden en binnenland van Portugal per camper doorkruisen, dat was al een tijdje een wens van Luc en Carlijne. In deze blog lees je hoe ze in januari met de camper door het groene, ongerepte noorden en binnenland van Portugal trekken. Van het ene nationale park naar de andere inclusief verblijftips. Kortom, lees hier hun reisverhaal en hoe zij het vonden om dit stukje van Portugal met de camper te ontdekken!

Nationaal Park Peneda-Gerês

We rijden via het noorden vanuit Galicië Portugal binnen. Welke route je ook neemt, in Portugal ontkom je niet aan tolwegen. Er zijn verschillende manieren om tol te betalen. Het is daarom aan te raden om voor vertrek op de website van de ANWB te kijken, zo kom je niet voor verrassingen te staan. 

Met hoge verwachtingen en een gezonde dosis scepsis over het januariweer zijn we in Portugal. Onze eerste stop is een rustige camping aan het water, in het hart van het eerste Portugese nationale park ‘Peneda-Gerês’. Het mooiste plekje van het terrein is voor ons. Het is duidelijk laagseizoen, we zijn namelijk de enige gasten. Wat ons meteen opvalt: de bar en het restaurant zijn gewoon open. Het personeel legt ons uit dat dit in Portugal een soort ongeschreven wet is. Zolang er ook maar één gast op de camping staat, zorg je dat die ergens terechtkan voor eten en drinken. Die houding zegt alles over hoe Portugezen met gastvrijheid omgaan.

 

De volgende ochtend wagen we ons aan een lange wandeling naar het heilige bergdorpje Ermida: 18 kilometer, 800 hoogtemeters. We zijn zo'n vijf uur op de been. Het landschap wisselt voortdurend van gedaante: van door bosbranden vernietigde stukken land (een triest gezicht) naar eucalyptusbossen, langs bruisende watervallen en een woeste rivier, dwars door een dorpje, omhoog over steile heuvels en weer naar beneden. Gevarieerd, pittig en prachtig. De beloning wacht ons aan het einde: een stoel bij het haardvuur in de bar van de camping, de beentjes mogen rusten met een welverdiend drankje in de hand.

Verblijftip: Lima Escape met een fijne bar en restaurant. Plan de wandeling naar Ermida bij voorkeur bij droog weer en begin op tijd.

Porto: drie dagen in de regen en toch verliefd

Porto in januari kan alle kanten opgaan. Bij ons was het vooral de regenachtige kant. Het regent ons gehele verblijf. Soms zacht, soms alsof de hemel besloten heeft het er helemaal bij te laten hangen. Maar juist door die grijze sluier krijgt de stad wel iets mystieks. 

We verblijven drie nachten op een kleine camping in de wijk Madalena, zo'n dertig minuten met de bus van het centrum. Niet goedkoop ( €50 per nacht), maar je koopt er rust voor terug: de camper en fietsen staan veilig gestald en we maken onbeperkt gebruik van wasmachine en droger. In januari is dat geen overbodige luxe.
De stad ontdekken we in etappes, voornamelijk te voet langs o.a. het station São Bento, waarvan de binnenmuren zijn bekleed met azuurblauwe azulejos die de Portugese geschiedenis uitbeelden, de Ribeira, de kade langs de rivier met zijn overdekte terrassen en het uitzicht op de wijk Vila Nova de Gaia. We nemen de tram naar het museum Serralves voor moderne kunst en een park met kunstwerken. En op de laatste avond genieten we in wijnbar Capela Incomum. Een kapelletje uit 1487 dat omgetoverd is tot een warm, sfeervol plekje waar we Douro-wijnen, kleine gerechtjes en kaasjes proeven. Er zijn slechtere manieren om een regenachtig weekend af te sluiten.

Verblijftip: Istas Garden ligt ten zuiden van Porto en heeft een busverbinding bijna voor de deur. Duur voor een camping, maar ideaal als je de stad veilig en comfortabel wil bereiken.

Slapen in de Douro Vallei

We laten Porto achter ons en trekken het binnenland in en volgen de Douro rivier. Al gauw zijn we omringd door wijngaarden. Ons volgende plekje is een aangename verrassing. Een wijnboer hier in de Douro-vallei (hét wijngebied van Portugal) stelt zijn land gratis beschikbaar voor camperaars. Er is een douche, toilet, water, en voor een kleine vergoeding ook stroom. Na een rustige avond en nacht neemt de eigenaar de volgende ochtend ruim de tijd voor een rondleiding langs zijn wijnvelden. Hij legt uit hoe port gemaakt wordt en laat ons allerlei lekkers proeven: olijfolie, rode wijnen, Port en kaas. Ook biedt hij aan dat we zijn citroenen, sinaasappels en rozemarijn mogen plukken. "Blijf zo lang als jullie willen!", roept hij ons na. Het is aanlokkelijk, maar toch reizen we verder, benieuwd wat het binnenland van Portugal ons verder gaat brengen.

Verblijftip: Quinta da Padrela. Gratis overnachten bij een wijnboer in het hart van de Douro vallei, inclusief wijn- en kaasproeverij. 

Het groene hart van Portugal

Onze weg naar de volgende overnachtingsplek is ook weer zo mooi. We rijden in het hart van Portugal over de groene glooiende heuvels en langs kleine dorpjes. De camping rekent momenteel niet echt op gasten merken we onder andere door hoe het sanitair er aan toe is. Gelukkig mogen we in een verwarmd bijgebouw gebruik maken van een heerlijke hete douche en schoon toilet. We maken een korte wandeling en verkennen het dorpje Nabaínhos. Wanneer we weer binnen in ons campertje zitten, bedenken we een plan voor de komende dagen. Na het regenachtige Porto en de uren die we onderweg geweest zijn, hebben we zin in meer beweging en een wandeling in de natuur. We besluiten om er morgen vroeg op uit te gaan. We hebben een mooi vlonderwandelpad gezien. Een uitgelezen kans om de benen te strekken!

Verblijftip: Quinta das Cegonhas, een plekje aan de rand van natuurpark Serra da Estrela. 

 

Het vlonderpad is van A naar B twaalf kilometer. Overigens is niet alles van vlonder. Het heeft ook onverharde stukken, paden met stenen en we passeren een paar keer de rivier met een hangbrug. Het is heerlijk. We besluiten om halverwege om te keren. We willen nog wat kilometers rijden en weer op tijd op de volgende overnachtingsplek arriveren. Ondertussen genieten we van het zonnetje, de rust en de ongerepte natuur om ons heen. Geen mens komen we tegen, afgezien van de man bij de ingang die ons toegangskaartje à 1 euro scant. Neem overigens voldoende cashgeld mee als je de volledige route wilt lopen, want aan het einde kun je een taxi te nemen om weer terug te komen op het beginpunt. 

Guarda: de hoogste stad van Portugal

Op zo'n duizend meter hoogte, in de hoogstgelegen stad van Portugal, parkeren we vervolgens op de gemeentecamping van Guarda. De ontvangst is hartelijk. Die nacht slapen we helaas slecht. Het geroffel van regen op het dak houdt ons wakker. Tip: als het lukt, ga niet met je camper onder de bomen staan. ‘s Middags trekken de wolken weg en blijkt Guarda verrassend mooie uitzichten te hebben over het omringende berglandschap. We gaan voor een uitgebreide lunch en wandelen nog wat rond. Het is op deze hoogte overigens een stuk kouder. ’s Avonds gaat de verwarming lekker aan.

Verblijftip: Parque de Campismo Municipal da Guarda. Een eenvoudige, betaalbare, schone camping op loopafstand van het stadscentrum.

Verscholen plekjes in het gebergte

Vandaag gaan we verschillende stops maken en wat highlights bekijken. We beginnen bij Torre, het hoogste punt van Portugal op bijna tweeduizend meter, is het idee, maar we stoppen niet. Het is de eerste echte zonnige dag na weken regen en heel Portugal lijkt  op hetzelfde idee te zijn gekomen als wij. Files, drukte, geen parkeerplaats te bekennen. Denk aan de eerste Nederlandse stranddag van de zomer, maar dan op een bergplateau met een flinterdun laagje sneeuw. Chaos alom!
We rijden door de prachtige groene valleien verder naar Foz d'Égua. Een beetje een weggestopt plekje, waar het lijkt of de tijd hier écht heeft stilgestaan. Beetje sprookjesachtig wel.

We vervolgen onze rit en rijden naar Piódão en zien het in de verte al liggen. Het is een middeleeuws bergdorpje, verscholen in het Serra do Açor-gebergte, volledig opgetrokken uit leisteen. Het heeft smalle, steile straatjes die als een doolhof door de heuvels slingeren. De deuren en ramen zijn geschilderd in een specifieke tint blauw. Hier nemen we plaats op een terrasje in de zon, dat was alweer even geleden. 

Een camperplaats in the middle of nowhere

Na een rijke dag vol sightseeing rijden we naar een kleine camperplaats bij Pampilhosa da Serra, ergens in een dal tussen de bergen. We arriveren bij een slagboom en zien een keurig aangelegd parkeerterrein. Als we geparkeerd staan, gaan we op het geluid van stromend water af en zien een waterval. Die nacht slapen we als een blok. Geen regen op het dak, geen blaffende honden en geen andere dierengeluiden. Alleen stilte en het geluid van stromend water. 

Verblijftip: Camperplaats Pampilhosa da Serra. Eén van de best betaalbare camperplaatsen van Portugal. Betalen kan alleen contant. Zes euro per nacht, inclusief stroom.

Campscape: meer dan een camping

Het is adembenemend onze route die verder richting de grens gaat en naar het volgende nationale park: ‘Serra de São Mamede’. Ik blijf onderweg foto’s en filmpjes maken. We maken een stop bij ‘Mirradouro dos Meandros do Zêzere’ (de kronkelende rivier). We stappen hier uit en nemen het uitzicht even goed in ons op en vervolgen weer onze weg.  

Het landschap verandert gaandeweg en we zien nu voornamelijk enorme ronde rotsen of keien. Kenmerkend voor dit gebied. "Jullie zijn onze eerste gasten van dit seizoen!". Zo worden we vrolijk ontvangen door Ronald en Vitor en hondje Dushi, die ons begroet alsof hij al maanden op ons had gewacht. Dit is geen camping. Ze noemen het zelf een 'campscape'. Ja, een samensmelting van camp, escape en landscape. Al gauw zitten we op hun zonnige terras aan een lokaal biertje. We  verblijven hier drie nachten. We wandelen en fietsen door de omgeving, begroeten dagelijks de ezeltjes en doen de was. Het is een hele fijne plek.

Verblijftip: Campscape Beira Marvão Alentejo. Het minimale verblijf is twee nachten en adults only.  Alleen campers tot 7 meter zijn welkom. 

Ronald drukt ons nogmaals op het hart dat we echt moeten stoppen bij Marvão. Dus, voordat we verder rijden richting Spanje volgen we zijn advies op. Hij heeft helemaal gelijk. Marvão is een ommuurd bergdorp op achthonderd meter hoogte, met een kasteel dat je van kilometers afstand al ziet liggen. De straatjes zijn steil, de stenen muren oud en de uitzichten over het omringende landschap zijn immens. Dat we hier in januari lekker in de zon kunnen lopen voelt bijna onwerkelijk. Een mooi cadeau voordat we Portugal verlaten.

Onze conclusie?

Portugal in januari is uitdagend door de regenachtige dagen. Maar, het land beloonde ons geduld met warme gastvrijheid, groene landschappen die je blijven verrassen, verborgen dorpjes die toeristen nog nauwelijks hebben ontdekt en plekken die je in de zomer nooit voor jezelf zou hebben. De weg ernaartoe is al vakantie en kun je zo kort of uitgebreid maken als je zelf wilt. Met drie overnachtingen en vier reisdagen rijd je gemakkelijk Portugal binnen en in hetzelfde tijdbestek rijd je weer terug naar huis. Zouden we het aanraden? Absoluut! Reizen in deze tijd van het jaar heeft ook zo z’n voordelen, maar eerlijk is eerlijk: de beste reistijd is in het voor -of najaar.

Ook met de camper door Portugal reizen? 

Bekijk hier ons camperaanbod en start jouw eigen avontuur. Neem contact met ons op voor meer informatie!
 

Door: Carlijne van den Burg